De grote dag...
Bertje gaat verhuizen!
Een leuk herkenbaar verhaal over het koppelen van cavia's. Het gaat over Bertje de eerste opvang cavia die bij Brocc & Oli herplaatst is!
Onderweg naar huis heb ik niets gezien en niets gehoord van Bertje. Geen sprietje hooi zag ik bewegen. Bertje mee naar boven genomen en het bleef angstaanjagens stil in het transporthokje. Snel de badkamer "caviaklaar" gemaakt en toen kon de kennismaking beginnen.
Eerst Bertje even op schoot genomen en hij keek behoorlijk belangstellend om zich heen. Zodra ik hem in de badkamer neergezet had vond hij het allemaal wat teveel indrukken voor 1 dag. (en er zouden er nog heel wat volgen). Hij bleef bij de deur zitten zo van wat moet ik hier nou? Ik maar vlot mijn "vriendelijkste" dames erbij gezet. Tja, die zijn wel wat gewend van mij dus die gingen gelijk vrolijk aan de scharrel tussen alle snaaierijen die ik had neergelegd, Bertje compleet negerend. Nou, alle dames er maar bij dan. Alle 5 Bertje negeren en Bertje, de arme ziel zat aan de rand de indrukken van de dag alvast te verwerken. Er gebeurde dus helemaal niets. Wat een anticlimax.
Na een kwartier leek het alsof Bertje ineens een belletje hoorde of het licht zag en wakker werd. Hey, er zijn hier andere cavia's leek hij te denken. Wow, Daar zal ik eens bovenop gaan zitten. Tja, toen zat hij dus onder de pies, want bij mijn dames, daar kun je niet maarzo achterop gaan zitten rijden. (en terrecht) Maar eindelijk reageerden ze op en met elkaar. En Bertje heeft inderdaad een behoorlijk stemgeluid, maar hij kan ook klappertanden als de beste. Hij gaf een klappertand serenade weg voor 1 van mijn grootste sulletjes, die er dus ook NIET op reageerde. (wellicht hoorde en zag ze hem nieteens, die dame wordt dit jaar dan ook al 6). Tja, dat klappertanden maakte dus blijkbaar geen indruk en dus begon Bertje maar wat te eten. Verder werd er eindelijk met elkaar gecommuniceerd. (gelukkig met verder weinig klappertanden)
Na een paar keer heen en weer gehobbel, vond ik het na een uur wel genoeg geweest in de badkamer en heb ik ze verhuisd naar de bak op de slaapkamer. Wederom was voor Bertje de overgang behoorlijk groot en zat hij enkel stil op dezelfde plek als waar ik hem neergezet had. De dames waren al weer vrolijk aan de scharrel onder en door het hooi. Mijn dames zijn dus duidelijk behoorlijk wat gewend, als er maar wat te vreten valt, dan is het wel goed. Bertje zal er ook wel aan wennen.
Hoewel Bertje veel op 1 plek zit, dan ineens wakker lijkt te worden en met de rangorde aan de slag gaat en na ondergepiest te worden, weer afdruipt in een hoekje, denk ik dat het wel goed komt. Het is ook allemaal wel erg veel voor zo'n cavia zieltje voor 1 dag. Hij eet van de groenten mee, knabbelt ook voortdurend aan het hooi en dat is sowieso een goed teken natuurlijk. Ze zoeken elkaar niet op, maar ze ontlopen elkaar ook niet.
Andijvie verorberend (dag 2)
Bertje begint langzaam te wennen..
Een kropje andijvie doet wonderen bij de dames..
Na een dag weet ook Bertje prima zijn weg te vinden in en onder de hooigangen..
Maar zoals hierboven, daarvoor is het toch eigenlijk allemaal te doen geweest.
Gezamelijk om een kropje andijvie!
De rangorde is nog zeker niet vastgesteld onder elkaar maar echt gekibbel zie ik ook niet meer.
De dames gaan gewoon hun gang en Bertje leeft er omheen. Af en toe probeert hij de dames de baas te zijn, maar dat lukt nog niet echt heb ik de indruk.
Kortom, het gaat hier goed met de cnaafjes.
Dit is Bertje een paar maanden later, lekker buiten de geurtjes op aan het snuiven. Hij is al helemaal gesetteld tussen de dames!
Met dank aan: Franca Hutten, eigenaar van Bertje en zijn Harem!
